Το «προσκύνημα» στον Όλυμπο συνεχίζεται

Τον Όλυμπο τον αντίκρισα πρώτη φορά το 1986, μέσα από ένα σχολείο ορειβασίας του ΣΕΟ Θεσσαλονίκης. Από τότε, και ιδιαίτερα από το 2007 και μετά, η σχέση μου με το βουνό των Θεών και των Δαιμόνων δεν είναι απλώς αθλητική ή πεζοπορική. Είναι προσκυνηματική. Το να βρίσκομαι στις κορυφές του θυμίζει την αίσθηση που έχω κάθε φορά που περνάω το κατώφλι του Αγίου Όρους.Σεβασμός, δέος, επαφή με κάτι ανώτερο.

Έτσι γεννήθηκε το προσωπικό μου Olympus Mystical Trail Series, ένα life project που συνεχίζεται κάθε χρόνο με διαφορετικές μορφές όπως  τρέξιμο, πεζοπορία, διασχίσεις, συμμετοχές σε αγώνες όπως ο Olympus Marathon (6 τερματισμοί) , ο Ορειβατικός Μαραθώνιος Ολύμπου (6 τερματισμοί), ο Olympus Mythical Trail 100Κ (8 τερματισμοί και 2 χρονιές εθελοντής). Παράλληλα, με την οικογένειά μου, με Ανθρώπους του Ορίζοντα, με τη ROUT Family, αλλά και με προσωπικές διασχίσεις, συνεχίζω να επιστρέφω στον Όλυμπο, ξανά και ξανά, απαντώντας σε ένα εσωτερικό κάλεσμα.

Φέτος, στο πλαίσιο του Infinity Project 2025 του Στέλιου Πίτρη (8 ultra adventure projects μέσα στο 2025 ), είχα την τύχη να συμμετάσχω στο 4ο εγχείρημα του με τίτλο Olympus Traverse. Μια  απαιτητική διάσχιση του Ολύμπου, παρέα με τον Στέλιο και τον Άγγελο Βούρη.

Olympus Traverse – Advendure Running

Στις 2 Αυγούστου 2025 ολοκληρώσαμε μια ξεχωριστή τραβέρσα του Ολύμπου, σε φιλοσοφία advendure running, από τα ανατολικά προς τα δυτικά: 50 χλμ. με 4.000+ υψομετρικά, με αυτόνομο τρόπο.

Η διαδρομή μας ακολούθησε τα πιο «άγρια» και λιγότερο περπατημένα μονοπάτια του νότιου πυρήνα, ενώνοντας:

Καταφύγιο Σταυρός – Μοναστήρι – Πριόνια – Λιβαδάκι – Σημαιοφόρος – Πάγος – Καλόγερος – Άγιος Αντώνιος – Μιγκοτζίδης – Κίτρος – Κοκκινοπηλός.

Η επιλογή της διαδρομής δεν ήταν τυχαία· ήταν το «ετήσιο τάμα» στον Όλυμπο. Το βουνό αυτό δεν είναι μόνο οι κορυφές του, αλλά και η αίσθηση της απομόνωσης, της πρόκλησης, της επαφής με τα στοιχεία της φύσης. Η νότια τραβέρσα, ειδικά το κομμάτι Λιβαδάκι – Άγιος Αντώνιος, δοκιμάζει την αυτονομία, με έλλειψη νερού και απομακρυσμένες προσβάσεις, θυμίζοντας τις παλιές διαδρομές του Lost Trail και του OMT, τότε που ακόμη εξερευνούσαμε τα πιο παρθένα σημεία του βουνού.

Ξεκινώντας απόγευμα, διανύσαμε το μεγαλύτερο κομμάτι μέσα στη νύχτα. Όπως πάντα, ο Άγιος Αντώνης με το δικό του μικροκλίμα μας «υποδέχθηκε» με βροχή και κρύο, χαρίζοντας μας την πλήρη εμπειρία ενός Ολύμπου απρόβλεπτου και μεγαλοπρεπούς.

Η ολοκλήρωση της διαδρομής στις 2 Αυγούστου είχε και έναν συμβολισμό.Την ίδια ημέρα, το 1913, καταγράφηκε η πρώτη ανάβαση στον Μύτικα, την ψηλότερη κορυφή της Ελλάδας (2.918 μ.) απ τους Χρήστο Κάκαλο,Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy.

Θερμές ευχαριστίες στην Τάνια Τατσίδου και Ελένη Ματθαιοπούλου για το πολύτιμο support!

Olympus Mystical Trail – η συνέχεια

Αυτή η διάσχιση δεν ήταν απλώς ένα ακόμη project. Ήταν η συνέχεια μιας πορείας δεκαετιών, όπου ο Όλυμπος στέκεται σαν πυξίδα και σημείο αναφοράς. Είτε μέσα από διοργανώσεις, είτε μέσα από προσωπικές διαδρομές και οικογενειακές αναβάσεις, κάθε φορά που τον ανεβαίνω νιώθω ότι προσθέτω ακόμη ένα κομμάτι σε αυτό το «μυστικιστικό μονοπάτι» που με συνδέει μαζί του.

Το Infinity Project 2025 συνεχίζεται· αλλά το κομμάτι του Ολύμπου θα είναι πάντα το πιο βαθιά χαραγμένο.

• Το κείμενο βασίστηκε στο πρωτότυπο κείμενο του Στέλιου Πίτρη, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ- https://www.facebook.com/Stelios.Pitris/posts/pfbid02bAFgQe5DYc7anyUpcKJwgsT9jkxjbAJ78QjAFNx2aGjGoxksgWW5TTrBS1UrC5aXl

• Οι φωτογραφίες είναι copyright του Infinity Project 2025